newsletter.png
logo baner m.png
baner WOŚP 2020m.png
Logo akcji Lukrowana gwiazdka m.jpg
baner na www mały.png
re sesja.png
baner Karlino 360.png
Serwer SMS - Karlino.jpg
PŁATNOŚĆ KARTĄ W URZĘDZIE baner.png
baner gospodarka odpadami 2018.png
baner dobry start.png
Baner - karta rodziny 3+.jpg
1 procent.jpg
Prezentacja1.png
KDR.jpg
facebook karlina banner.png
kampania Rzecznika Praw Pacjenta mały baner II.png
logo rewitalizacja 1.08.2017.png
program-rodzina-500-plus.jpg
aplikacja policji.png
obywatel_slider.jpg
KMZB.png
baner KarlinoZeitung.jpg
ikonkaSIPparseta.jpg
WNE_logo_niebieskie.jpg.png
PROCEDURA ZOBOWIĄZANIA DO LECZENIA ODWYKOWEGO – KROK PO KROKU
16 / 10 / 2018 | Michał

Leczenie osób uzależnionych od alkoholu co do zasady jest dobrowolne, a zobowiązanie do leczenia może być nałożone wyłącznie przez Sąd. Sądami właściwymi do rozpatrywania spraw o zobowiązanie do leczenie są wydziały rodzinne i nieletnich w Sądach Rejonowych. Przepisy regulujące procedurę leczenia osób uzależnionych od alkoholu stanowią artykuły od 24 do 36 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 487 z późn. zm.).

Procedurę wdraża się wobec osób: „które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny albo systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny”.

Zobowiązanie nie ma charakteru przymusu prawnego. Przymus stosowany jest:

  • w momencie doprowadzania przez funkcjonariuszy Policji osoby podejrzanej o uzależnienie od alkoholu na badanie przez biegłego psychiatrę i psychologa (na zlecenie Sądu Rejonowego);
  • w momencie doprowadzenia przez funkcjonariuszy Policji do zakładu leczniczego na podjęcie kuracji ( nie ma jednak możliwości prawnych ani organizacyjnych zatrzymania pacjenta w zakładzie lecznictwa odwykowego wbrew jego woli).

            W przypadku, gdy uczestnik postępowania wyraża zgodę na podjęcie dobrowolnego leczenia odwykowego postępowanie może zostać zawieszone.

Aby zgłosić kogoś na leczenie odwykowe, należy złożyć wniosek do MGKRPA. Może to zrobić osoba z kręgu rodziny lub inna osoba, której nie jest obojętny los pijącego, lub instytucja, np. ośrodek pomocy społecznej, policja, prokuratura, szkoła, zakład pracy itd.

Po otrzymaniu zgłoszenia, Komisja wzywa osobę, co do której zachodzi podejrzenie, że jest uzależniona od alkoholu, do osobistego zgłoszenia się na tzw. rozmowę motywującą do leczenia.

Następujące wersje wydarzeń:

Wariant 1

Wezwani zgłaszają się. Komisja informuje o tym, że wpłynął wniosek i o celu spotkania. Członkowie Komisji zadają pytania w oparciu o zebrany wywiad po to, aby stworzyć konkretny obraz sytuacji. Jeśli z rozmowy i zebranych informacji wynika, że zgłoszony na leczenie już wielokrotnie leczył się albo deklaruje chęć uczestnictwa w terapii lub już ją zaczął, Komisja ustala, w której placówce to leczenie będzie odbywał. Osoba, która nie wyraża chęci uczestnictwa w terapii, jest kierowana na badanie przez biegłych sądowych (otrzymuje pocztą skierowanie, ustala się dzień i godzinę badania).

Wariant 2

Osoba wzywana nie zgłasza się. Wówczas wezwania wysyła się ponownie. Jeśli osoba zgłoszona na leczenie nie stawi się dwukrotnie, za trzecim razem wysyła się skierowanie na badanie przez biegłych.

Wariant 3

Zgłasza się tylko wnioskodawca. Zbierany jest wywiad i wysyła się ponownie wezwanie do osoby zgłoszonej na leczenie.

Wariant 4

Osoba zgłoszona nie stawia się na żadne wezwanie, ani przed Komisją, ani na badanie przez biegłych. Wówczas sprawę kieruje się do Sądu z wnioskiem zastosowania leczenia odwykowego.

Badania psychiatryczno-psychologiczne w przedmiocie uzależnienia od alkoholu

Przeprowadza je dwuosobowy zespół biegłych złożony z lekarza psychiatry i psychologa. Jeśli osoba skierowana na badanie nie zgłasza się, odmawia poddania się badaniu, biegły przedstawia te okoliczności w sporządzonej opinii. Opinie przekazywane są do Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Odczytanie opinii biegłych i propozycja podjęcia terapii

Komisja zaprasza zainteresowane strony na odczytanie opinii biegłych. Kiedy biegli orzekający nie stwierdzili uzależnienia, Komisja sprawę umarza. Jeśli natomiast biegli rozpoznali uzależnienie alkoholowe, Komisja odczytuje zapisaną w opinii diagnozę i przedstawia propozycję leczenia zgodnie z zaleceniami biegłych (tj. leczenie ambulatoryjne lub stacjonarne).

Monitorowanie udziału w terapii

Przebieg leczenia jest monitorowany przez Komisję. Placówki odwykowe przesyłają informację o przerwanym leczeniu i o osobach, które na nie w ogóle się nie zgłosiły. W takich sytuacjach Komisja przesyła sprawę do sądu. Jeżeli leczenie realizowane jest skutecznie, tj. pacjent kończy terapię i utrzymuje abstynencję, Komisja po dwóch latach umarza sprawę.

Skierowanie sprawy do Sądu Rejonowego (III  Wydział Rodzinny i Nieletnich)

Każda sytuacja, gdy leczenie nie przebiega prawidłowo lub dana osoba nie zgłasza się na spotkania z Komisją, powoduje skierowanie sprawy do sądu. Do Sądu złożyć wniosek mogą dwie instytucje:

  • Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (dalej: MKRPA);
  • Prokuratura.

            Złożenie wniosku o zobowiązanie do leczenia bezpośrednio do Sądu – a nie za pośrednictwem MKRPA lub Prokuratury – spowoduje, że Sąd odrzuci taki wniosek, jako pochodzący od osoby nieuprawnionej.

Orzeczenie obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu

Sąd rozpatruje wniosek i wydaje nakaz leczenia, który jest ważny dwa lata. Postanowienie sądu w formie pisemnej otrzymuje osoba uzależniona i placówka odwykowa, w której ma się leczyć. Często Sąd za pierwszym razem kieruje na leczenie w warunkach ambulatoryjnych – do poradni odwykowej. Jeżeli leczenie nie odbywa się w sposób właściwy, poradnia odwykowa przesyła do Sądu wniosek o zmianę trybu leczenia na stacjonarny.

Wyślij link mailem
PDF
DRUKUJ
POWRÓT
WYPOWIEDZ
SIĘ