newsletter.png
WAŻNA INFORMACJA m.png
baner na www mały.png
re sesja.png
baner Karlino 360.png
Serwer SMS - Karlino.jpg
PŁATNOŚĆ KARTĄ W URZĘDZIE baner.png
baner gospodarka odpadami 2018.png
baner dobry start.png
Baner - karta rodziny 3+.jpg
1 procent.jpg
Prezentacja1.png
KDR.jpg
facebook karlina banner.png
kampania Rzecznika Praw Pacjenta mały baner II.png
logo rewitalizacja 1.08.2017.png
program-rodzina-500-plus.jpg
aplikacja policji.png
obywatel_slider.jpg
KMZB.png
baner KarlinoZeitung.jpg
ikonkaSIPparseta.jpg
WNE_logo_niebieskie.jpg.png
Mierzynek
14 / 03 / 2019 | Administrator

Dawna nazwa niemiecka: Neu Marrin. Jest to wieś licząca 34 mieszkańców (wg danych na dzień 26.09.2014r.), o powierzchni 200 ha. Sołtysem jest p. Ewelina Żuber.

Miejscowość położona jest w odległości 12 km na północ od Karlina i 6 km na wschód od drogi wojewódzkiej nr 163 Kołobrzeg – Wałcz, 30 m n.p.m.

Do 1820 r. Mierzynek należał do klucza dóbr w Mierzynie, których właścicielem był Joachim Friedrich Scheunemann. W 1822 r. podzielił on dobra między synów. W Mierzynku wybudowano nową siedzibę. Od 1862 r. właścicielem był Robert Ludwig Scheunemann, a  jego spadkobiercy w linii prostej posiadali majątek do II wojny światowej.

W sołectwie znajdują się ciekawe obiekty, takie jak:

  • Dwór – powstał w I poł. XIX w, w stylu eklektycznym, składający się z trzech zasadniczych brył. Najstarszy jest parterowy budynek z ryglówki z fasadą zwróconą w kierunku wschodnim. Fasada dziesięcioosiowa, posiadająca dwa wejścia w osiach bocznych. Nad czterema osiami centralnymi w partii dachu znajduje się również czteroosiowa wystawka kryta odrębnym dachem dwuspadowym. Konstrukcja ryglowa budynku jest czytelna. Pola międzyryglowe tynkowane. Dach budynku naczółkowy, kryty dachówką cementową układaną w romby. Do tego budynku przy elewacji dobudowano w II poł. XIX w. dwukondygnacyjną siedmioosiową bryłę. Dobudówkę przykryto odrębnym dwuspadowym dachem o kalenicy prostopadłej do kalenicy budynku starszego. Wejście do dobudówki umieszczono w osi centralnej parteru. Okna i drzwi w parterze uzyskały zamknięcie regularnymi łukami półpełnymi. Trzecia część dworu została dobudowana na początku XX w. do południowej szczytowej elewacji dworu ryglówkowego. Budynek trójkondygnacyjny, swoją masywnością przytłacza stary dwór. Kryty jest dachem czterospadowym. Posiada wejście w elewacji południowej i nie jest połączony z wnętrzem wcześniejszego domu. Kubatura obiektu to 875 m3, powierzchnia użytkowa 820 m2, jedno-, dwu-, trzykondygnacyjny.

Po II wojnie światowej w dworze stacjonowało wojsko radzieckie, a od 1947 r. stał się prywatną własnością czterech gospodarzy.

Budynek dworu został podany jako przykład budownictwa ryglowego podczas konferencji zorganizowanej przez Gminę Karlino i Biuro Dokumentacji Zabytków ze Szczecina „Architektura ryglowa – wspólne dziedzictwo”.

  • Park dworski – z II poł. XIX w., o powierzchni 4,3 ha, w tym 0,1 ha wód. Został założony w stylu eklektycznym o regularnym układzie, którego użytkownikami są czterej właściciele prywatni. W części kompozycyjnej parku wyróżnia się: zadrzewienia po obu stronach drogi wjazdowej wraz z aleją prowadzącą do budynku mieszkalnego; duża otwarta płaszczyzna za dworem, tworząca głównie wnętrze ogrodowe; sad w północnej części parku (zarośnięty i zdziczały); zadrzewienia rzędowe wzdłuż granic siedliska.Podział działek pomiędzy czterech właścicieli miał negatywny wpływ na drzewostan parku, zatarła się kompozycja parku i charakter założenia.

Wyślij link mailem
PDF
DRUKUJ
POWRÓT
WYPOWIEDZ
SIĘ