Fischer, Ernst Albert (zwany Fischer-Cörlin), malarz i ilustrator, ur. 22.08.1853 r. w Karlinie k. Koszalina,  kształcił się na Berlińskiej Akademii, gdzie był uczniem Daege i Schradera, przez 6 lat pracował jako uczeń mistrza pod kierunkiem Antona Wernera. Koncepcja i kompozycja jego dzieł historycznych poruszają się akademickim torem, co widać na obrazach: „Empfang der Refugies” oraz „Bürger Erlenbergs an der Bahre Gustav Adolfs“ (1906 r. Wielka Berlińska Wystawa Sztuki). W swoich obrazach supraportach w sali przyjęć Berlińskiej Jubileuszowej Wystawy w 1886 r. przyłącza się do wybitnych dekoracyjnych wzorów, które podał mu jego nauczyciel Anton von Werner w kawiarni Bauer w Berlinie. Mówią one o historycznych alegoriach („1786 Fridericus Rex” i „1886 Salve Imperator”) z bez mała obraźliwą nowelistyczną obojętnością. W swoich ilustracjach do „Hortus delicarium” (1877) i „Ahasver in Rom” Hamerlinga (1886) jest bardziej wyzwolony niż jego nauczyciel w swoich ilustracjach do Scheffela. W latach 1877-1892 Fischer prezentował na Wystawie Akademii obrazy ze scenami rodzajowymi, akwarele oraz rysunki. Od roku 1893 na Wielkiej Wystawie Berlińskiej regularnie wystawiał swoje landszafty, sceny rodzajowe oraz sceny z życia ludu – najczęściej z regionu dolnych Niemiec. Naszkicował również wiele dyplomów honorowych (list pochwalny dla honorowego obywatela Ranke, adres dla Wallota), pamiątki chrztu św. oraz dyplomy.

E. A. Fischer = Coerlin

E. A. Fischer = Coerlin  w plenerze

 Fischer z żoną i synem Erwinem