MALONOWO - Stara nazwa to Mallnow. Jest to wieś sołecka  o łącznej powierzchni 2186 ha, licząca 146 mieszkańców . Położona jest przy drodze krajowej nr 6: Gdańsk-Szczecin, 7 km od Karlina w kierunku Szczecina, wzdłóż głównej drogi. Posiada zwartą zabudowę. Przez wieś przepływa rzeka Młynówka.  Sołectwo tworzą: Malonowo i Kozia Góra a sołtysem jest Kołodziejczyk Lech.

Wieś Malonowo była własnością starego pomorskiego rodu Podewilsów już w II poł. XIV w. i nie zmieniała właścicieli aż do XX wieku. Od XVIII wieku majątki w Malonowie i Koziej Górze były złączone w jednym ręku. Zjednoczenia dokonał około 1726 r. Christian Fredrich von Podewils. Prawdopodobnym jest więc , że Podewilsowie jako właściciele tych dóbr zamieszkiwali od tego wieku w bardziej reprezentatywnej siedzibie w Koziej Górze, a dwór w Malonowie służył jako dom rezydentów lub rządcy majątku. Ostatnią przed wojną właścicielką Malonowa była hrabina Jadwiga Ponińska de domo Podewils z Koziej Góry.

Budynek dworu powstał w dwóch fazach. W fazie starszej XVIII w. wzniesiono dwór z ryglówki, na planie prostokąta, parterowy, kryty dachem naczółkowym. Posiadał fasadę zwróconą ku wschodowi, dziewięcioosiową. Przy trzech centralnych osiach fasady istniał ganek, kryty odrębnym dwuspadowym daszkiem. Dwutraktowy z sienią wejściową na osi traktu pierwszego . Na poddaszu posiadał użytkowe pomieszczenia doświetlane ze szczytów w elewacjach bocznych. Drewniane gzymsy działowe i opaski okienne dekorowane były ciągłym pasem drobnego ząbkowania. Główny gzyms wieńczący, wykonany z jednej beli profilowanej był we wklęski i ćwierćwiałki. W wieku XIX miała miejsce II faza budowlana dzieląca się na kilka etapów. Kolejno dobudowano przy elewacji frontowej wschodniej, werandę włączając w nią dawny ganek. Wzniesiono ją również z ryglówki i pokryła ona cztery osie dworu. Następnie dobudowano przy elewacji zachodniej od strony poprzednio istniejącego stawu na rzece Młynówce, dwa murowane z cegły skrzydła boczne. Umieszczono w nich dodatkowy pokój mieszkalny oraz kuchnię i pomieszczenia pomocnicze. W elewacji południowej przebito nowe przejście-szeroką arkadę z drewnianym łukiem odciążającym. Cel wykonania tego przejścia jest obecnie nieznany. Kubatura obiektu 2150 m 3 , powierzchnia użytkowa 530 m 2 ilość kondygnacji jedna. Po wojnie budynek zamieszkiwany był przygodnie przez cyganów. Ostatni mieszkaniec wyprowadził się w 1981 r. Budynek nie podany remontowi. Zwrócony jest fasadą na wschód ku drodze dojazdowej. Po stronie zachodniej dworu trudno dostępna o porośniętych brzegach Młynówka.

Park o powierzchni ok. 2,4 ha rozciąga się na zachód od dworu i obejmuje swoim zasięgiem tereny przy rzece. W kształtowaniu układu wykorzystano naturalne warunki, przez co park posiadał cechy założeń krajobrazowych. Park tworzy grupę zieleni wysokiej. Położenie na wyższym tarasie i skarpie doliny powoduje, że zadrzewienia tworzą tło dla dworu wraz z najbliższym otoczeniem.

Interesującym obiektem jest Zajazd z 1913 r. murowany, obecnie budynek mieszkalny oraz budynki mieszkalne: murowany z początku XX w. i z poł. XIX w. budowa szachulcowa, murowany. Jest tutaj również młyn wodny z początku XX w. murowany obecnie nieczynny, zachowane urządzenia spiętrzające wodę.

W wsi znajduje się świetlica wiejska.  Zajęcia odbywają się od maja do października w piątki i soboty.

Celem świetlicy jest zapewnienie miejscowym dzieciom rozrywki w postaci gier i zabaw. Na zajęciach można malować, grać w gry planszowe, tenisa stołowego, poczytać czasopisma.. Placówka jest miejscem spotkań lokalnej społeczności. Do stałych imprez organizowanych z myślą o dzieciach i dorosłych należą także: Dzień Kobiet, Dzień Babci oraz gry i zabawy oraz dyskoteki.

Niedawno powstał tutaj plac zabaw w ramach projektu PN. „KSZTAŁTOWANIE ŚWIADOMOŚCI ZDROWEGO STYLU ŻYCIA POPRZEZ UDOSTĘPNIENIE STREF REKREACJI NA TERENIE MIASTA I GMINY KARLINO”, który realizowany był na terenie gminy Karlino dzięki dofinansowaniu w ramach Norweskich Mechanizmów Finansowych .