Karlinko
Karlinko - Stara nazwa to Korlin Amt. Jest to wieś sołecka zamieszkiwana przez ok. 67 osób i położona w kierunku północno - wschodnim, w
odległości 4 km od Karlina, z boku przy drodze nr 6 w kierunku Koszalina. Do
sołectwa należą: Karlinko, Krzywopłoty, Witolub i Dębolas, a sołtysem jest p.
Jan Podsiadło.
Na uwagę zasługuje dwór o cechach neoklasycyzmu, zbudowany na planie wydłużonego prostokąta na osi wzdłużnej wschód - zachód, kryty dachem dwuspadowym. Pierwotna fasada zwrócona ku podwórzu gospodarczemu została przebudowana. Główne wejście zmieniono na okno, przez co straciła swój dawny charakter. Zamurowane zostały również drzwi w elewacji przeciwległej, ogrodowej i dwór stracił bezpośredni kontakt z parkiem. Wejście do wnętrz są obecnie tylko w elewacjach bocznych. We wzdłużnych elewacjach dworu zmieniona została ilość otworów, ich kształt i stolarka. Fasada, niegdyś dziewięcioosiowa z centralnym wejściem głównym, podkreślonym wąskimi oknami zachowała tylko gzymsy nadokienne, ukazujące dawne rozplanowanie okien. Skute zostały jednak opaski okienne i między parterem, a podwórzem, nad którym w osiach okiennych są zdwojone okienka poddasza. Wnętrze budynku 2 i 1 traktowe, z korytarzem wzdłużnym w osi środkowej, przebudowane z dostosowaniem do potrzeb mieszkalnych kilku rodzin. Ostatnią właścicielką dworu przed II wojną światową była Margareta Kaeding z domu Sturm. W okresie międzywojennym przy szczytowej elewacji zachodniej dobudowana została na całą szerokość domu jednoosiowa dobudówka, którą pokryto jednospadowym dachem. Po wojnie obiekt został opuszczony. Od 1947 r. przyjęty przez PGR. Remont kapitalny wraz z przebudową przeprowadzono w 1978 roku. Pokrycie dachówkowe zmieniono na papę. ściany otynkowano cementowym tynkiem fakturowym. Kubatura powierzchni 1.700 m3, powierzchnia użytkowa 300 m2, jedna kondygnacja. Dwór założony jest na zamknięciu dworskiego dziedzińca gospodarczego po jego północnej stronie. Przez środek dziedzińca prowadzi oś dojazdowa do dworu. Przed dworem pierwotnie znajdował się półkolisty pojazd wydzielony z dziedzińca półkoliście posadzonymi kasztanowcami. Obecnie w miejscu tym utworzony jest ogródek z przypadkowo rosnącymi drzewami i krzewami, otoczony płotem z siatki. Za dworem znajduje się park o obrysie kwadratu.
We wsi nie ma świetlicy wiejskiej, ale władze miasta planują w najbliższym czasie wybudować świetlicę przy wsparciu środków pozyskanych z funduszy europejskich w ramach nowego okresu programowania.
Na uwagę zasługuje dwór o cechach neoklasycyzmu, zbudowany na planie wydłużonego prostokąta na osi wzdłużnej wschód - zachód, kryty dachem dwuspadowym. Pierwotna fasada zwrócona ku podwórzu gospodarczemu została przebudowana. Główne wejście zmieniono na okno, przez co straciła swój dawny charakter. Zamurowane zostały również drzwi w elewacji przeciwległej, ogrodowej i dwór stracił bezpośredni kontakt z parkiem. Wejście do wnętrz są obecnie tylko w elewacjach bocznych. We wzdłużnych elewacjach dworu zmieniona została ilość otworów, ich kształt i stolarka. Fasada, niegdyś dziewięcioosiowa z centralnym wejściem głównym, podkreślonym wąskimi oknami zachowała tylko gzymsy nadokienne, ukazujące dawne rozplanowanie okien. Skute zostały jednak opaski okienne i między parterem, a podwórzem, nad którym w osiach okiennych są zdwojone okienka poddasza. Wnętrze budynku 2 i 1 traktowe, z korytarzem wzdłużnym w osi środkowej, przebudowane z dostosowaniem do potrzeb mieszkalnych kilku rodzin. Ostatnią właścicielką dworu przed II wojną światową była Margareta Kaeding z domu Sturm. W okresie międzywojennym przy szczytowej elewacji zachodniej dobudowana została na całą szerokość domu jednoosiowa dobudówka, którą pokryto jednospadowym dachem. Po wojnie obiekt został opuszczony. Od 1947 r. przyjęty przez PGR. Remont kapitalny wraz z przebudową przeprowadzono w 1978 roku. Pokrycie dachówkowe zmieniono na papę. ściany otynkowano cementowym tynkiem fakturowym. Kubatura powierzchni 1.700 m3, powierzchnia użytkowa 300 m2, jedna kondygnacja. Dwór założony jest na zamknięciu dworskiego dziedzińca gospodarczego po jego północnej stronie. Przez środek dziedzińca prowadzi oś dojazdowa do dworu. Przed dworem pierwotnie znajdował się półkolisty pojazd wydzielony z dziedzińca półkoliście posadzonymi kasztanowcami. Obecnie w miejscu tym utworzony jest ogródek z przypadkowo rosnącymi drzewami i krzewami, otoczony płotem z siatki. Za dworem znajduje się park o obrysie kwadratu.
We wsi nie ma świetlicy wiejskiej, ale władze miasta planują w najbliższym czasie wybudować świetlicę przy wsparciu środków pozyskanych z funduszy europejskich w ramach nowego okresu programowania.
GALERIE
Newsletter
Aktualności | Plan Miasta i Gminy | Informator Miejski | Oferty inwestycyjne | Kalendarium imprez | Kontakt
Copyright Urząd Miasta i Gminy Karlino
Created by CONCEPT Intermedia
Strona internetowa została rozbudowna ze środków unijnych.
Dofinansowano z PIW INTERREG III A. Zrealizowano w ramach realizacji
projektu: Rozwijanie informacji, promocji i doradztwa o walorach
turystycznych i możliwościach współpracy polsko - niemieckiej w gminie
Karlino.