Poczernino
POCZERNINO - Stara nazwa to PUTZERNIN. Wieś należy do sołectwa Syrkowice,
zamieszkuje ją 27 mieszkańców. Położona jest 6 km na północ od Karlina, w
odległości 0,4 km od szosy Kołobrzeg - Karlino na terenie falistym i zboczach
skarpy doliny rz. Parsęty. Od strony południowej i zachodniej w bezpośredniej
bliskości znajdują się zespoły leśne.
Pierwsze informacje o wsi znajdziemy już w historycznych dokumentach w XIV w. jako Potternyn. Była wówczas w posiadaniu rodu Damitzów. W końcu XIV w. weszła w skład dóbr klasztoru Cystersek w Koszalinie i ponownie, po procesie przed biskupem kamieńskim, wróciła do Damitzów. W XVIII i I poł. XIX w. należała do Scheünemannów, a w 1851 r. do rodu Mühlenbruch. Ostatnim właścicielem przed II wojną światową był Martin Mühlenbruch.
W 1909r. zbudowano tutaj dwór w stylu neoklasycyzmu. Czy właściciel posiadał wcześniej tutaj jakiś majątek? Niestety nie posiadamy takich informacji.
Od II wojny światowej do roku 1947 we dworze stacjonowały wojska radzieckie, w 1947 r. dwór przejął PGR i jest zamieszkany obecnie przez 1 rodzinę. Kubatura obiektu to 2 900 m3, powierzchnia użytkowa - 550 m2, a wszystko to na 2 kondygnacjach. Budynek założony został na planie prostokąta z prostokątnym ryzalitem wejściowym w 4 osi fasady. Ten dwukondygnacyjny budynek, wzniesiony jest na wysokim cokole fundamentowym, w dużej części podpiwniczony. Wnętrze dwutraktowe z klatką schodową pomieszczoną w drugim trakcie. Fasada 8-osiowa z ryzalitem tworzącym rodzaj wieży, przewyższającym budynek o 1 kondygnację. Poszczególne kondygnacje oddzielone są profilowanymi gzymsami kordonowymi. Wszystkie otwory okienne i drzwiowe w fasadzie otoczone są profilowanymi opaskami wykonanymi w tynku. Wnętrze dwutraktowe, z klatką schodową pomieszczoną w drugim trakcie.
Ok. 1890 r. założony został park o powierzchni 3,5 ha Było to niewielkie założenie stanowiące początkowo najbliższe otoczenie dworu. Układ tworzyły drzewa rodzime (buki, dęby, lipy). Około 1913r. pierwotne założenie uległo przekształceniom i powiększeniu. Dobudowano nowy budynek mieszkalny (styl neoklasycyzmu z elementami secesyjnymi), w jego otoczeniu posadzono drzewa egzotyczne : choinę kanadyjską i daglezję. Park założono także na stromej skarpie, przylegającej do południowej granicy dotychczasowego parku i koryta rzeki Parsęty. Układy rzędowe grabów, świerków, lip drobnolistnych prowadziły do polany, na której znajdował się cmentarz lub grób. W okresie międzywojennym w otoczeniu urządzono gazony i kwietniki. W układzie przestrzennym parku wyróżnia się trzy części: aleja wjazdowa obsadzona lipami; park ozdobny z sadem w otoczeniu budynku mieszkalnego w stylu eklektycznym ( w części tej rosną najciekawsze okazy drzew) - lipa drobnolistna, choina kanadyjska, daglezja, dąb szypułkowy, jesiony, graby, buki; park na zboczu doliny Parsęty rozciąga się na stromej skarpie. Grzbietem i granicą z polem prowadzi ścieżka piesza do owalnego tarasu, na którym znajduje się krzyż. Część ta przechodzi w naturalny las mieszany.
Pierwsze informacje o wsi znajdziemy już w historycznych dokumentach w XIV w. jako Potternyn. Była wówczas w posiadaniu rodu Damitzów. W końcu XIV w. weszła w skład dóbr klasztoru Cystersek w Koszalinie i ponownie, po procesie przed biskupem kamieńskim, wróciła do Damitzów. W XVIII i I poł. XIX w. należała do Scheünemannów, a w 1851 r. do rodu Mühlenbruch. Ostatnim właścicielem przed II wojną światową był Martin Mühlenbruch.
W 1909r. zbudowano tutaj dwór w stylu neoklasycyzmu. Czy właściciel posiadał wcześniej tutaj jakiś majątek? Niestety nie posiadamy takich informacji.
Od II wojny światowej do roku 1947 we dworze stacjonowały wojska radzieckie, w 1947 r. dwór przejął PGR i jest zamieszkany obecnie przez 1 rodzinę. Kubatura obiektu to 2 900 m3, powierzchnia użytkowa - 550 m2, a wszystko to na 2 kondygnacjach. Budynek założony został na planie prostokąta z prostokątnym ryzalitem wejściowym w 4 osi fasady. Ten dwukondygnacyjny budynek, wzniesiony jest na wysokim cokole fundamentowym, w dużej części podpiwniczony. Wnętrze dwutraktowe z klatką schodową pomieszczoną w drugim trakcie. Fasada 8-osiowa z ryzalitem tworzącym rodzaj wieży, przewyższającym budynek o 1 kondygnację. Poszczególne kondygnacje oddzielone są profilowanymi gzymsami kordonowymi. Wszystkie otwory okienne i drzwiowe w fasadzie otoczone są profilowanymi opaskami wykonanymi w tynku. Wnętrze dwutraktowe, z klatką schodową pomieszczoną w drugim trakcie.
Ok. 1890 r. założony został park o powierzchni 3,5 ha Było to niewielkie założenie stanowiące początkowo najbliższe otoczenie dworu. Układ tworzyły drzewa rodzime (buki, dęby, lipy). Około 1913r. pierwotne założenie uległo przekształceniom i powiększeniu. Dobudowano nowy budynek mieszkalny (styl neoklasycyzmu z elementami secesyjnymi), w jego otoczeniu posadzono drzewa egzotyczne : choinę kanadyjską i daglezję. Park założono także na stromej skarpie, przylegającej do południowej granicy dotychczasowego parku i koryta rzeki Parsęty. Układy rzędowe grabów, świerków, lip drobnolistnych prowadziły do polany, na której znajdował się cmentarz lub grób. W okresie międzywojennym w otoczeniu urządzono gazony i kwietniki. W układzie przestrzennym parku wyróżnia się trzy części: aleja wjazdowa obsadzona lipami; park ozdobny z sadem w otoczeniu budynku mieszkalnego w stylu eklektycznym ( w części tej rosną najciekawsze okazy drzew) - lipa drobnolistna, choina kanadyjska, daglezja, dąb szypułkowy, jesiony, graby, buki; park na zboczu doliny Parsęty rozciąga się na stromej skarpie. Grzbietem i granicą z polem prowadzi ścieżka piesza do owalnego tarasu, na którym znajduje się krzyż. Część ta przechodzi w naturalny las mieszany.
GALERIE
Newsletter
Aktualności | Plan Miasta i Gminy | Informator Miejski | Oferty inwestycyjne | Kalendarium imprez | Kontakt
Copyright Urząd Miasta i Gminy Karlino
Created by CONCEPT Intermedia
Strona internetowa została rozbudowna ze środków unijnych.
Dofinansowano z PIW INTERREG III A. Zrealizowano w ramach realizacji
projektu: Rozwijanie informacji, promocji i doradztwa o walorach
turystycznych i możliwościach współpracy polsko - niemieckiej w gminie
Karlino.